Yazarım

Bizim Uzay

Nisan 30, 2016

Gün gelecek uzayda yaşam başlayacak. Yani belki uzayda yaşam vardır da, insanoğlu’da uzayda yerleşik hayata başlayacak. Türklerin olduğu bir galaksiyi neler bekliyor?

Mesela bizde hemşehricilik vardır.

– Nerelisin?

– Venüs’lü.

– Yav aslen nerelisi?

– Nazilli.

Nazilli ama içinden mi acaba?

Yazlığa veya tatile Merkür’e gitmeye başlarız. Ama oralar çok sıcaktır. O nedenle Merkür esas Şubatta çok güzeldir.  Bir gezegene uzaktan yaklaşırken sanki gezegeni totomuzdan osurarak çıkarmışız gibi pozlar verip resimler çekeriz. Gittiğimiz gezegende de açık büfe otel isteriz. Merkür’de sağa sola adımızı kazırız.

Gezegenler arası rekabet başlar. Galaksi şampiyonları çıkarırız; “Milli güreşçimiz Samet Jüpiterli rakibini yenerek Samanyolu Şampiyonu oldu”. Veya galaksi çapında ünlü sanatçılar çıkarırız, Merkür pop star neden Malatyalı olmasın. CSKA Uranüs ile Galatasaray galaksi şampiyonlar liginde eşleşince “Uranüs ekolü bize ters geliyor, rakip güçlü ama bu seviyede zaten zayıf rakip yok” deriz. Ha elenirsek de Satürnlü hakeme suç atarız; “Sat-ürnlü bizi sattı” manşetini yazarak kendimizi teselli ederiz.

Mars’tan gelen bir ünlü güzel, gazetelere demeç verir; “Türk erkeklerine bayıyorum, onları hoplatmaya geliyorum”.

Kıskançlıklar başlar, Uranüslüler çok ukalalar filan deriz. Veya Merkür’den kız alınmaz, bizimki Venüs’ten birini bulsa bari. Ama hanımlar altın günümüzü galaksiye yayarız.

Plüton’a acırız. Bir dönem gezegendi, sonra ünvanı elinden alındı ya… Garibana sahip çıkarız.

E tabi zamanla yeni yeni soyadları türer; Hakan Marslıoğlu, Utku Özgalaksili…

Türkler olarak hizmet sınırlarımız da genişler. Gezenler arası dolmuş hattını kurarız. Ücret ödemeyeni uzay boşluğunda indiririz. Liseli Satürnlüye göndermemizi de yaparız: Kalbinde yer yoksa güzelim fark etmez ben ayakta da giderim. Tabi Merkür-Venüs hattında seyrederken sol el camdan dışarı sarkar.

Konya mutfağını zamanla Jüpiterlilere kaptırırız. Jüpiter’in meşhur etli ekmeğinin galaksi telif hakkını almak için uğraşır dururuz. Bizim olduğumuz yemekte hesabı ödemeye kalkan diğer gezegenlilere kafa göz dalarız, delikanlılığın kitabını yazmışız, kitabı tüm galaksiye yaymak lazım. Yemeği bıçak yerine çatalın kenarıyla kesmeyi öğretiriz.

Komşularımızla iyi geçinmeyiz. Venüs’ün Dünya’mız üzerindeki oyunlarını gündemden düşürmez, filmlere konu yaparız.

Organik Satürn meyve ve sebzelerine avuç dolusu para vermeye başlarız.

Din’i yaymak için diğer gezegenlerde misyonerlik faaliyetlerine başlarız. Dinsiz Marslıları kurtarmış oluruz. Ondan sonra da misafir ettiğimiz Venüslülere daha fazla yemek yemeleri için Allah’ın adını veririz.

Örnekler komple insanoğlunun uzaya yayılması üzerine, hiç uzaylı yaratıklar yok, neden? E onları taşla kovalarız galaksimizden, başka ne hikayemiz olacak? En iyi ihtimalle yüzlerine sigara dumanı üfler, eğleniriz.

Uzayda hayat bizle güzel olur. Nasa bize sahip çıksın…

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply